Bianconero

خوب درست هست که یک خورده دیر هست نوشتن ، اما باید گفت بعد از مساوی ارزشمند جلوی بلغارستان و برد مونته نگرو ، بسیاری از مفسرین ورزشی ایتالیا ، نوشته اند که هیچ دلیلی ندارد وقتی بازیکن هایی مسنی مثل تونی نمی توانند انجام وظیفه کنند ، همین جوان ها جایشان را نگیرند.

این حرف ها در زمانی مربی گفته می شود ، که مشهور است که اصلا ً به زیر ۳۰ ساله ها نگاه هم نمی کند. به هر حال ، دون مارچلو ، با برد دیشب از خودش رکوردس دیگر به جای گذاشت: ایتالیا تحت مربی گری او ، ۳۰ بازی متوالی را نباخته است و این رکوردی ست که ازدهه سی کسی موفق به شکست ش نشده بود.

بازی با بلغارستان ، فشار بی امان بروی خط دفاعی بود که علی رغم بازگشت کانا ، بسیار جوان شده است. نتیجه نشان می داد که آن قدر ها هم که می گویند بی تجربه نیستند این جوانان

بازی با مونته نگرو ، به خصوص به دلیل وجود میرکو ووجینیچ ، مهاجم تیم رم ایتالیا که پیشتر در همین ورزشگاه ، برای لچه بازی می کرده است ، بسیار حیاتی بود ، او تمام نقاط ضعف تیم حریف را می شناسد. در حقیقت با اتکا به همین نقاط، او تک گل مونته نگرو را زد. اما ستاره میدان ، آلبرتو آکویلانی بود ، بازیکن آینده دار رم که با گل های زود هنگام ش ، نتیجه را برای ایتالیا نهایی کرد.

شاید اگر دیشب آکویلانی این قدر گل نکاشته بود ، مارکو آملیا ، دروازه بان کم تجربه ای که به جای Numero Uno در دروازه قرار گرفته بود ، ستاره میدان می شد. به نظر می آید که ایتالیا جانشین برای سلحشور دروازه اش دارد.

موضوعات: ورزش | تاریخ: ۲۶ مهر ۸۷ | ۱ نظر » به بفرستید

ظاهراً مصدومیت شماره یک ، جدی تر از چیزی ست که تصور می شده ، بازی مقابل بلغارستان و همین طور بازی مقابل مونته نگرو رو باید بدون او ایتالیا به جلو برود.

بلغارستان برای بازی فردا در صوفیه ، مثل اینکه خیلی قضیه رو جدی گرفته است ، برای برد ، یک صد هزار یورو جایزه برای تیم ملی در نظر گرفته شده توسط فدراسیون.

مربی بلغارستان ، مارکوف ، می گوید که برای برد بازی خواهد کرد.

می ترسم دوباره اوضاع به همان بدی شود در آتزوری که در الان در یووه هست

موضوعات: ورزش | تاریخ: ۲۰ مهر ۸۷ | نظرات | به بفرستید

نوشته ای را که اخیراً توسط پی ام یاهو از ابراهیم نبوی خواندم ، به علاوه این یکی به قلم فرهاد رجبعلی ، مسئله پیش روی اصلاح طلبان اسلامیست را کمی بغرنج می کند.

سوای از زبان بی طنز و پرکنایه ای که ابراهیم نبوی در آن نوشته به کار برده بود ، این یکی ، حاوی نکته ای نگران کننده بود ، خط امامی ها و چپ جمهوری اسلامی ، همیشه در نبرد با راست ، دورترین جریان ها نسبت به خود را ، که با ایشان ظاهراً همپیمان بوده ، به مسلخ راست می فرستد ، تا بلکه جایش از اینی که هست تنگ تر نشود. این داستان مرتب و دایمی از روز مرگ رهبرشان ادامه دارد.

اما این بار ، کمی خطرناک تر شده است ، می گویند انسان های ناچار ، دست به کارهای خطرناک می زنند ،ولو با جان و اموال دیگران. فرهاد رجبعلی ، با تکیه به این نکته که “همان طور که ایشان تاکید کرده است، مردم ایران دارای تعلقات دینی عمیقی هستند که صور آن را در جای جای زندگی شان می‌توان دنبال کرد؛ از مراسم شادی گرفته تا عزاداری. البته بر سر اکثریت یا اقلیت آن جای بحث و تردید وجود دارد، اما به نظرم همان اکثریت خاموش که دستیابی به دموکراسی را منهای خرافات می‌داند، به حتم بر سر رسیدن به عدالت و آزادی بیان با لایه دیگر جامعه به تفاهم رسیده است که به تعلقات دینی‌شان احترام بگذارد که به قول جناب خاتمی با یکدیگر سازگاری داشته باشد.” پشت خاتمی ایستاده و حرف هایی را که استنباط وی از جامعه امروز ایران است به او نسبت داده ، تا به شکل غیر مستقیم ، تصویری از شرایطی که بر فرض مشارکت بیشتر اینان در قدرت به وجود می آید به دست دهد : برچسبی که از خیلی قبل تر ، ابتدا توسط کروبی به خود ایشان زده شد و باعث تایید صلاحیت بی دردسر وی شد ، و اعتراض گسترده و “افشاگری” فراوان به سبک خودشان علیه کروبی را رقم زد. حالا ، این ها می خواهند برای رد شدن از فیلتری که بسیار بعید می نماید محمد خاتمی را فیلتر کند ، محض اطمینان ، دین ستیزان را ودیعه همکاری بیشتر با راست سنتی در صورت سهیم شدن در چیزی که خود “۱۰% قدرت سیاسی ” در ایران می دانستند ، کنند. این رفتار از نظر ایشان شاید کاملاً توجیه شده باشد. ولی فراموش نکنید که ضربه مهلک دیگری بر پیکره نحیف جامعه سکولار ایرانی ست.

شک نیست که دین ستیزان ، بی خدایان یا اگنوستیک ها ، بخش بسیار کوچکی را از جامعه تشکیل می دهند ، اما وزن فرهنگی سیاسی این گروه، ابداً قابل صرفنظر نیست. به علاوه ، جامعه سکولار ایرانی ، خویشاوندی بیشتری باید با دسته های مذکور احساس کند تا با خط امامی ها و مردمسالاران دینی.بنابراین ، استراتژی اصلاح طلبان اسلامیست ، احتمالاً به انشقاق بیشتر در جامعه غیر دینی منجر نخواهد شد ، بلکه بخش بزرگ تری از جامعه سکولار را به سمت گروه دین ستیز متمایل خواهد کرد.

از سوی دیگر ، به فرض محال که اینان شریک قدرت شوند ، روند مهاجرت منتقدین وضع موجود آرامش نخواهد گرفت که هیچ ، سرعت هم خواهد گرفت ، چون تا اینجای کار ، تنها گروهی که به شکل واضح پیامی خصمانه برای سکولاریسم ایرانی در انتخابات آتی صادر کرده است ، همین ها هستند.

اینجا در مورد انتخابات نوشتن را هم کمی سبک سرانه و هم کمی زود می دانستم ، ولی فکر کردم ، در میان گذاشتن یک جلوه دیگر از فاحشگی سیاسی چپ جمهوری اسلامی ، عاقلانه تر است.

موضوعات: سیاست | تاریخ: ۱۸ مهر ۸۷ | نظرات | به بفرستید

ایران تنها کشوری ست که در آن ، جریمه تلفن موبایل حرف زدن حین رانندگی ، ضبط ماشین ( خواباندن) است ولی با کسی که بزرگراه را دنده عقب می رود ، هیچ برخوردی نمی شود.

تهران بزرگت ترین شهری است در ایران که مردم برای تفریح کردن سوار ماشین می شوند و وارد دریای ترافیک می شوند.

ایران تنها کشوری ست که درآمد سالیانه فروش یک ثروت زیر زمینی اش ، از ۷۰میلیارد دلار در سال فراتر می رود و آخر سال در صندوق دولت کسری بودجه باقی می ماند.

تهران بهترین شهر برای خرید اقلام ممنوعه و قاچاق ، زیر قیمت بازارهای منطقه ای و جهانی ست.

احتمالاً ایران آخرین کشوری ست که دموکراسی در آن فصلی ست.

یقیناً تهران ، کثیف ترین شهر جهان است ، سوای از آلودگی های فیزیکی ش.

ایران پرافتخار ترین کشور در داشتن مهاجران موفق در همه زمینه ها ، از فشن و مدل ، تا فضانوردی و جراحی های مایکروسکوپیک است.

تهران سر افراز ترین شهر در تغییرات نرخ زمین است.

تصور نکات بقیه با شما…

موضوعات: روزمره ها | تاریخ: ۱۴ مهر ۸۷ | نظرات | به بفرستید

شاهین نجفی کیست ؟

تا پیش از اینکه به طور اتفاقی به کارهای اخیراً منتشر شده شاهین نگاهی بیاندازم ، می خواستم که در مطلبی با نام “رپ خالص” به معرفی رپرهای برجسته ایران بپردازم ، اما “بامداد” شاهین ، مجبورم کرد که به او اولویت بدهم.

تا پیش از شاهین ، رپ ، سلاح اعتراض بود ، ولی ظاهراً یک جور عربده کشی بی هدف ، شاید نزدیک ترین کار به اعتراض هدفمند ، “بهرام” بود با “نامه ای به رئیس جمهور” یا “شهر هرت” از “پیشوا و آزاد”. حتی کار اینها هم ، به مراتب مبتدی تر از کار شاهین بود. ادامه این متن را بخوانید »

موضوعات: اجتماعی, موسیقی | تاریخ: ۱۱ مهر ۸۷ | ۱ نظر » به بفرستید

خوب این هم برای اینکه شاخ در بیاورید :

محققان علم روانپزشکی مدعی هستند که هورمون آرژنین -وازوپرسین ، یک هورمون ترشحی از هیپوتالاموس مغز، عامل اساسی در برقراری ارتباط دایمی عاطفی و همین طور جفت یابی در موش صحرایی ست. همین طور ، ادعا می کنند تنوع ژنی بروی DNA مسئول این هورمون ، عامل تعیین کننده در بقای رابطه مشترک است. آنها متوجه شده اند که نوع خاصی از توالی ژنتیک ، در افرادی یافت می شود که بحران های زناشویی بیشتری دارند و در ارزشگذاری زندگی مشترک شان ، عددی پایین را گزارش کرده اند.

جالب اینجاست که این نتیجه برای افرادی که مشترکاً در یک خانه زندگی می کنند ولی پیوند زناشویی نبسته اند تکرار می شود.یعنی داشتن این توالی ژنی ، فرد را مستعد زندگی بدون ازدواج می کند.

این تنوع ژنی ، ظاهراً در رگه های اخلاقی دیگر مثل کمال جویی ، عصبیت و دیگر مسایل هم برای میانجی های کلاسیک عصبی پیگیری شده ، ولی جالب است بدانید این هورمون ، اقدام اولیه ش ، ممانعت دفع آب از ادرار است.

حالا نگویید چقدر برای ازدواج سینه به تنور می چسباند ها ، من نظر متخصصین را نوشته ام. جدای از شوخی ، من فکر نمی کنم که برای زندگی مشترک و هم فهمی نیازی به ازدواج باشد . اساس یک رابطه مشترک را یک مذهبی نمی تواند مشروعیت ببخشد.

در کنار این مقاله همین طور اشاره شده که لابد اگر خیلی دقیق باشد این شیوه ، از فردا بنگاه های جفت یابی ، اول تست می گیرند از افراد ، و همین طور برای جلوگیری از افتضاح های اخلاقی مثل این آخری که شهردار نیویورک به بار آورد ، لابد تست برای کاندیدا ها اجباری شود.فکرش را بکنید

اصل مقاله

موضوعات: اجتماعی, پزشکی | تاریخ: ۹ مهر ۸۷ | نظرات | به بفرستید

این مطلب جناب عبدی ، من را به یاد داستانی انداخت که چند ماه پیش اتفاق افتاد :

در بحث با یکی از دوستان ، برای اینکه نشان دهم از جامعه امروز ایران ، انتظار واکنش در مقابل هر گونه فساد اخلاقی ( که لفظ بهداشتی بد اخلاقی را خاتمی چی ها برایش اختراع کردند) بیجاست، گفتم که فکر می کنم مردم اصولاً قطب نمای اخلاقی شان را گم کرده اند ، منظورم این بود که میان عامه هیچ طبقه یا الیتی واجد صلاحیت اخلاقی نیست. بعد از پس که خود متشکر هستم ، فکر کردم عجب لفظی اختراع کرده ام ، خیلی خوشمان آمد .

چند مدتی بعد در یک مقاله انگلیسی لفظ Moral Compass را دیدم.فکر کردم که لابد افکار من در هوا منتشر شده که به ایشان ترجمه شده رسیده. و با یک جستجوی ساده ، متوجه شدم اصولا ً این لغت متاسفانه قبلاً اختراع شده ، بد شانسی ست دیگر.

سوای از شوخی ، حدس من این ست که نبود این جهت یابی درست اخلاقی ، برای یک جامعه فاجعه ای عظیم است. برای از دست دادگان این حیثیت اجتماعی ( جهت نمای اخلاقی جامعه بودن ) هم مسئله ای ست که نمی دانم چطور باید حلش کرد. ادامه این متن را بخوانید »

موضوعات: اجتماعی | تاریخ: ۳۱ شهریور ۸۷ | ۲ نظر » به بفرستید

(عکس از خبرگزاری مهر است)

اینجا ، مردمک گزارشی تهیه کرده است در مورد لایحه ای که تشدید مجازات کالایی روزمره را تضمین می کند.

البته که رای گیری کم تعدادی که سایت مردمک انجام داده و نزدیک به شصت درصد افراد شرکت کننده چنین قوانینی را “بی فایده” در کنترل مصرف مشروبات الکلی می داند  ، چندان قابل استناد نیست. اما متون کتب روانپزشکی ، به عنوان صلاحیت دار ترین زیر شاخه طب در مورد “اعتیاد و وابستگی” ، به شدت قابل اعتماد است. من اما می ترسم اگر بخشی ش را ترجمه کنم ، نان روانپزشکان بیچاره را آجر کرده باشم ، دیگر کتاب دسته اول به دست شان نرسد و ارشاد صفارهرندی ، کتاب های ایشان را هم به سیاق اوایل دهه هفتاد شمسی که در ایران ، مجلات نیوزویک و تایم و اکونومیست ، به حماقت بار ترین شکل  مثله می شدند ، بی سر و یال و دم و اشکم شود.(۱) ادامه این متن را بخوانید »

موضوعات: اجتماعی | تاریخ: ۲۶ شهریور ۸۷ | ۳ نظر » به بفرستید

این تابستان ، تا قبل از ماه خودداری از خوردن در روز ، به رسم هر ساله ، چند میهمانی عروسی دعوت بودیم. فارغ از تمام نکاتی که هر کدام می تواند دستمایه یک یادداشت شود ، یک شاهد دیگر به دست من افتاد که تئوری ام را تقویت کرد:

من معتقد هستم که موسیقی بی مجوز و زیر زمینی ایرانی ، در فرم و شکل امروزین ش ، هزار بار از موسیقی آریان و خزعبلات لوس آنجلسی “پاپ”تر است.

اثبات فرض:

پاپ در لغت یعنی مردمی ، یعنی محبوب ، عنصر اصلی پاپ در همین تعریف ش نهفته است ، پاپ لازم نیست رِنگی باشد ، لازم نیست همه فهم باشد ، حتی لازم نیست که فارسی باشد ، مهم “محبوبیت” است. این درک و ارتباط دو طرفه است که ستاره پاپ را می سازد و طرفداران (Fans) را دارای یک قهرمان می کند. ادامه این متن را بخوانید »

موضوعات: اجتماعی, موسیقی | تاریخ: ۲۵ شهریور ۸۷ | نظرات | به بفرستید

“جمهورى اسلامى، نظامى استبدادى و سرکوبگر است، اما نظامى فاشیستى و توتالیتر نیست. یعنى نمى تواند باشد، نه اینکه نخواهد باشد. ساختن نظامى توتالیتر و فاشیستى در ایران ناممکن است.”

این بخشی از خبر رادیو فرداست ، که حاوی پاسخ های اکبر گنجی به خوانندگان است. من یکی که به این نظر شک دارم.اصولا ً اختلاط نظام توتالیتر و فاشیست ( که دومی در حقیقت فرمی از اولی ست ) را کمی تا قسمتی غلط می دانم.اگبرخان با این همه غور و تفحصی که در فلسفه کرده اند باید به این مسئله آشنا باشند.

به قول خود نیما راشدان ، آسان نگری ، بعضی وقت ها ، از همه روش های استنتاجی بهتر به مقصد می رسد:

“این رقابت کودکانه، تباه کرده است زندگی میلیونها انسان ساکن این منطقه را. به روز سیاه نشانده است همه مسلمانان و مسلمان زادگان، که همه خاورمیانه ای ها و حتی آنها که قیافه شان شبیه خاورمیانه ای هاست.”

“موفق الربیعی نزدیکترین دولتمرد عراقی به ایران است. دوئل خامنه ای - بن لادن در عراق، کار را به جایی رسانید که حتی موفق به فغان آید که : «متوقف کنید صدور مرگ را به عراق، جناب آقای خامنه ای!»”

“یچاره دهها و صدهاهزار شهروند ایرانی که کلیه می فروشند تا نان بخرند. بیچاره شهروند ایرانی . بیچاره سید علی خامنه ای. ”

سخنی مشابه آنچه در آخر مقاله آمده است را پدر در پی مشاهده گزارشی که بی بی سی از فروش کلیه در ایران آماده کرده بود دلیل می آورد ، می گفت که هیچ در کَتم نمی رود کسی کلیه بفروشد که هزینه تحصیل در بیاورد. من هرچه کردم که بدبختی جماعت نیازمند کلیه را هم یادآوری کنم ، موفق نیوفتاد ، مرتب اصرار داشت که “می دانم اینها را، بدبختی این یکی را نمی شود با آن یکی مقایسه کرد”.

هرچی از نوشته قبلی نیما راشدان که در مسلمانی جناب خامنه ای تشکیک کرده بود بدم آمد، این یکی را پسندیدم. همیشه به توجیه کنندگان سیستم فاسد ج. ا. ا. ، گفته ام که برای فهمیدن اینکه چرا یک سیستمی به این حد ناعادلانه مردود است ، نیاز به تفسیر فلسفی نیست. در حقیقت ، تلاشی بسیار می خواهد که چیزی را که عقل یک نوجوان هم متوجه می شود را نادیده بگیریم.(در این مورد بعداً خواهم نوشت)

کار جناب کردان دارد به جاهای باریک می کشد.ظاهراً دانشگاه آکسفورد تحمل گلاب پاشی دارو دسته کردان را به اعتبارش ندارد.

آمریکا با اسرائیل اسلحه برای حمله به ایران نمی فروشد. یعنی حتماً باید این خبر منتشر می شد تا ما بفهمیم یک عده ای این قدر عاشق جنگ هستند؟

نوشته قبلی فرهاد جعفری را ، توصیه می کنم بخوانید.با تمامیت ش موافق نیستم ، ولی به این فکر می کنم که تنها کسی که قادر است دست دایناسور های قم را از حکومت مرکزی کوتاه نماید ، همین پاسدار های “محافظ ارزش ها و اندیشه امام” هستند.

موضوعات: روزمره ها, سیاست, فرهنگ | تاریخ: ۲۱ شهریور ۸۷ | نظرات | به بفرستید